شروط ضمن عقد از کجا پدید آمده است؟

از حدود سال 1360 به بعد، در سند ازدواج، شروطی به عنوان شرط ضمن‌العقد درج شد که طرفین می‌توانند با آگاهی كامل از مفاد آن‌ها زیر شروط مورد قبول خود را امضاء نمایند. توجه داشته باشید که طبق ماده‌ی 1119 قانون مدنی، علاوه بر شروط چاپ‌شده در قباله‌ی نكاحیه، زوجین قادرند هر شرط یا شروطی را كه مایل هستند با رعایت این نکته که با فلسفه‌ی عقد در تضاد نبوده و به عبارت دقیق‌تر، شرط مخالف مقتضای عقد نباشد، به عقدنامه اضافه کرده و با امضای خود اجرای آن را قانوناً الزامی نمایند. البته نظر به این که در حال حاضر از سوی مراجع قانونی ذیربط دقت بیش‌تری در مورد شروط اضافه شده به سند ازدواج به عمل می‌آید، توصیه می‌شود که در صورتی که زوج و زوجه قصد اضافه کردن شرط یا شروطی به غیر از شروط دوازده‌گانه و 7 مورد شروط تکمیلی عقد را به سند ازدواج داشته باشند، ابتدا با مشورت وکیل رسمی و نیز ازطریق مراجعه به اداره‌ی ثبت نسبت به تنظیم حقوقی متن شروط خود اقدام کنند تا در آینده به هیچ‌گونه مانع قانونی برای اجرای آن برنخورند. هم‌چنین در صورت عدم تمایل زوجه (زن) به امضای شروط ضمن عقد، نامبرده می‌تواند در صورت رضایت پدر خود، از امضای بند الف- ب به اضافه‌ی شروط دوازده‌گانه خودداری نماید و چنان‌که پدر زوجه در قید حیات نباشد اعلام خود زوجه مبنی بر عدم تمایل به امضای شروط ضمن عقد، کفایت خواهد کرد.

تمرین تاریخ : 01 January 1970